مخالفت با مصوبه کمیسیون تلفیق و دفاع از پیشنهاد دولت و ارائه راهکار مناسب
ساعت ٢:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/۱۱/۱۱   کلمات کلیدی:

مذاکرات جلسه علنی مجلس شورای اسلامی

جلسه 192

مخالفت با مصوبه کمیسیون تلفیق و دفاع از پیشنهاد دولت و ارائه راهکار مناسب

نایب رئیس – متشکرم مخالف بعدی را دعوت بفرمایید.

منشی (قربانی) – مخالف بعدی جناب آقای ملکی هستند

نایب رئیس – خیلی متشکر . آقای ملکی! شما مراعات کنید که کمتر از وقتتان صحبت کنید.

ولی ملکی – بسم الله الرحمن الرحیم

با تقدیر و تشکر از هیات محترم دولت در ارائه بودجه سالیانه و زحماتی که کشیده اند و همچنین تقدیر ویژه دارم از کمیسیون محترم تلفیق و ریاست آن که با تدبیر و کار شبانه روزی اعضای کمیسیون توانستند بموقع نظرات خود را بصورت گزارشی به مجلس ارائه نمایند .

صحبتی که من دارم در چهار بند است و می دانم عزیزان خسته هستند خیلی هم سخت است که در این موقعیت ، در این حالت خستگی ، خیلی از مسائل هم که شاید تکرار شده ، بتوانیم ما ادای وظیفه کنیم . من اگر صحبت و مخالفتی دارم در ارتباط با نحوه گردش کار کمیسیون تلفیق بود که خودم هم بعنوان عضوی از کمیته تلفیق در آنجا حضور داشتم و ان شاء الله خودشان هم به بزرگی خودشان می بخشند که اینجا بحث نقد است ، مخالفت سیاه دیدن همه چیز نیست و موافقت هم ، سفید دیدن همه تصمیمات نیست .

یکی از انتقاداتی که برای کمیسیون تلفیق ، من خودم از اول هم وارد می دانستم و اعتراض هم کردم کنار گذاشتن مبلغ مشخصی از درآمد ارزی بود . همه جا این قانون وجود دارد که در بررسی بودجه معمولا باید مصارف و هزینه را درست تعریف کنند ، منابع را با آن بسنجند ولی کمیسیون تلفیق ابتدا (10) میلیارد دلار کنار گذاشت ، بعد شروع کرد دنبال منابع جدید رفتن و مصارف را تطبیق دادن و این یکی از مشکلاتی بود که آن واقع بینی را در بررسی از انسان می گرفت . یعنی جاهایی که انتقاد هم اگر وارد بود ، نمی شد انتقاد راقبولاند  و همان مساله باعث شد که در بررسی نهایی از (10) میلیارد به (7) میلیارد دلار آن بخشی از بودجه را که درآمد ارزی را که کنار گذاشته بودند ، کاهش بدهند .

بنابراین ما باید بدانیم که دستگاههای اجرایی ، مجری برنامه است . وقتی برنامه ای را ارائه می دهد  محاسباتی انجام داده ، زمانبندی و نحوه کار ، نحوه تامین منابع ، همه اینها را دیده ، اگر ضعفی هم وجود دارد باید پاسخ کارشناسی بدهیم ، یعنی آن ضعف را بطور کارشناسی بررسی کنیم و به آنها جواب بدهیم .این کنار گذاشتن (10) میلیارد دلار از درآمد ارزی یا (25) درصد از درآمد ارزی برای دولتی که با شعار عدالت محوری و برنامه عملیاتی کار خودش را شروع کرده سخت بود . از اول هم مشخص بود که دولت نمی تواند این برنامه را عملیاتی کند . لذا نقد بنده در این زاویه این است که اگر برگشت صددرصد هم به لایحه دولت وجود ندارد ، کاهش مجدد از آنچه که کمیسیون تلفیق اعلام کرده است باز وجود دارد . بر اساس آنچه که کمیسیون تلفیق انجام داده ، رقم بودجه عمرانی از (18) هزار میلیارد و اندی به (13) هزارو (500) رسیده ، یا (4) هزارو (900) میلیارد کاهش داده است . طبیعی است دولتی که برنامه ای را ارائه داده این کاهش را با آن منابع ضعیفی که ما برای آن تعریف کردیم نمی تواند جبران کند . در هزینه های جاری ما از منابع مختلف ، منبع درآمدی ایجاد کردیم . بخشی از این هزینه ها که دوستان عزیز در کمیسیون تلفیق خودشان هم تایید کردند تحقق یافتنی نیست و بخش دیگرشان خودبخود تورم زاست که من در بند دیگر اشاره می کنم.

اما یک بحث منطقی ، بند دوم صحبتم این است  که آقای دکتر شهریاری شروع کردند و بعلت ضیق وقت بود بنظر من خیلی گذرا از آن عبورکردند ، در مورد افزایش نقدینگی و تورمی که جناب آقای دکتر توکلی صبح اشاره کردند ، من این را مقداری بیشتر باز و مطرح می کنم . ببینید! دولت(40) میلیارد دلار پیش بینی کرده بود، از این (5/6) میلیارد دلار آن بصورت پایاپای بصورت کالا وارد می شود ، می ماند(5/33) میلیارد دلار ، (5/7) میلیارد دلار درآمد حاصل از صادرات و (7) میلیارد دلار حاصل از خدمات داریم.

مجموع این سه رقم در لایحه (48) میلیارد دلار درآمد ارزی دولت است . در مقابل آن ما (40) میلیارد دلار واردات کالا داریم و (5/7) میلیارد دلار ورادات خدمات داریم ، یعنی این را جمع و تفریق کنیم (5/0) میلیارد دلار در حقیقت اینجا ارزی داریم که باید تبدیل به ریال بشود . اگر ما آثار تورمی را هم می خواهیم در اینجا ببینیم نه بر مبنای (40) میلیارد دلاری که پیش بینی شده است ، وقتیکه ما در مقابل آن واردات انجام می دهیم ، ریالی وارد نمی شود ، باید ببینیم که چه بخشی از این پول بصورت تبدیل به جامعه تزریق می شود.

باز اشاره شد در خصوص افزایش نقدینگی بخش خصوصی و عواملی که در آن موثر هستند ، خوب بدهی دولت به بانک مرکزی ، تغییر بدهی سیستم بانکی به ریال است و تغییر خالص داراییهای خارجی بانک مرکزی ، ما همه اینها را هم که حساب بکنیم ، دو بخش اول آن را که وجود خارجی ندارد ، در بخش تغییر خالص داراییهای خارجی هم گفتیم دولت می خواهد (5/0) میلیارد دلار تبدیل بکند . آثار تورمی این را ما حالا باید حساب بکنیم که چقدر است ، حالا ما این را دو برابر حساب بکنیم ، بگوییم (1) میلیارد دلار دولت می خواهد در اینجا تبدیل به ریال بکند و به جامعه تزریق بشود بر اساس فرمولی که وجود دارد اینرا ما ضرب بکنیم ، برای(900) تومان (5/0 ) میلیارد دلار با ضرب فزاینده پول (5)برابر بکنیم آن موقع یک رقمی می شود در حدود (4500) میلیارد تومان ، کل پولی که می خواهد با ضریب فزاینده به جامعه تزریق بشود.

کل نقدینگی بخش خصوصی ما در حال حاضر در حدود (80) هزار میلیارد تومان است ، (80) هزار میلیارد تومان نقدینگی یخش خصوصی کشور است که با این رقم اگر اینها را مقایسه بکنیم ، (10) درصد نقدینگی افزایش پیدا می کند و ضریب این را در نظر بگیریم  که با همان یک میلیارد تومان یا نیم میلیارد دلار یا (4500) میلیارد تومانی که حساب کردیم یک چیزی در حدود (2/2) درصد به تورم منجر می شود ، این حداکثر است . بنابراین من خواهشی که دارم آقای توکلی استاد ما هستند ، گزارشی ک صبح دادند و اشاره می کردند بالاخره ما باید یک پاسخ علمی برای بحثهایمان پیدا کنیم . در اینجا توجه بکنیم که آن بحث (5/22) درصدی و بیماری هلندی و مقایسه کشور ، شرایطشان با آن فرق می کند ، هلند در آن زمان برای خودش وارداتی نداشته ، ما تقریبا عمده کالاهایمان وارداتی است ، پایاپای تلقی می شود .

در بعد سوم عرض می کنم بحثی را مطرح کردند گفته شد که ما (10) میلیون تن سیمان می خواهیم وارد بکنیم ، اعتقاد دارم این از اول منطقی نمی تواند باشد، حتی دولت هم مطرح بکند ،برای اینکه ما منابعی نداریم که این سیمان را بخریم ، من آمار تولیدات کشورهای مختلفی که تولید سیمان می کنند و قدرت صادرات دارند را حساب کردم دیدم ما نمی توانیم چنین سیمانی را وارد بکنیم و علاوه بر این الان بحثی که مطرح است در طول برنامه سوم ما پنج سال ، سالی (8) میلیارد دلار برای عسلویه بصورت فاینانس تزریق کردیم و درآنجا کارهای عمرانی کلانی صورت گرفت، بخش اعظم سیمان درآنجا مصرف می شد و الان آن ظرفیتها پر شده ، زیر (50) درصد ، (40) درصد دارند کار می کنند از سالهای آینده دیگر وجود آنچنانی ندارند ، باید برای آن جایگزینی پیدا کنیم ،در جاهای دیگر ، در مناطق مختلف دیگر کشورمان زمینه تولید را فراهم بکنیم . حاج آقا ! من چند دقیقه دیگر وقت دارم؟

نایب رئیس – شما با اینکه می خواهید چند دقیقه به برادر دیگری بدهید ،(3) دقیقه وقت دارید.

ملکی – علاوه بر این ما در سال آینده (4) میلیون تن بر اساس ظرفیت سنجی که شده و کارخانجاتی که به بهره برداری می رسند به ظرفیت تولید سیمان مان اضافه می شود و کسری ما هم (2) میلیون تن بوده ، یعنی (2) میلیون تن هم از آنجا برآورد می شود . پس دولت قطعا هر کسی که برنامه را تنظیم می کند محاسبات لازم را هم انجام داده است . ما اگر هم غیر از این است باید آماری برخورد بکنیم ،در مملکت مان ببینیم که چه اتفاقی دارد می افتد.

اما بحث دیگری که در ارتباط با ضعف برنامه ارائه شده از طرف دولت من عملا دیدم و کمیسیون محترم تلفیق هم به آن اشاره کرد و چند نفر از اعضای کمیسیون تلفیق را مامور کرد که ببینند اینجا چه ضعفی وجود دارد ،(53) هزار میلیارد تومان فقط سرمایه اجاره یا هزینه اجاره شرکت های دولتی است ،با (48) درصد افزایش ،یعنی نسبت  به سال قبل (48)درصد افزایش در بودجه جاری شرکت های دولتی رخ داده است . من از پیوست شماره(2) بعضی از این اقلام را درآورده ام ، آقایان توجه کنند به پیوست شماره(2) در صفحات مختلف آن . من در بعضی از شرکتها می بینم که مثلا ذرت بذری و گندم بذری را قیمت تمام شده واحد یا هزینه تولید آنرا از (111) به (180) ارتقاء دادند ،(50) درصد افزایش تولید بالا رفته است ، آیا اینها واقعی است ؟ یا در شرکتهای نفتی بررسی که کردیم هزینه تولید نیابتی نفت کوره از (2) ریال به (102) ریال افزایش پیدا کرده است ، در موارد دیگر قیمت هزینه واحد تولید آرموتیک سنگین از (1600) به (3425) رسیده است یعنی بیش از دو برابر افزایش ، اینها هزینه هاست ، یعنی در هزینه ها بعضا (5/2) برابر ، حداقل (50) درصد میانگین آن هم (48)درصد شده . ما در اینجا می توانستیم بخشی را بعنوان هزینه های اضافی بزنیم ، اگر (10) درصد از این هزینه ها را ما می زدیم (5) هزار و(300) میلیارد تومان صرفه جویی شده بود ، رقم درشتی بود و جایگزین می شد که به (2) هزار اکتفاء کردند از آنجا هم بخش مالیاتی آن را در نظر گرفتند . بهرحال این بخش هم نیاز به بحث کارشناسی دارد که باید در بررسی بودجه لحاظ شود .

اما صحبت آخر و کلام آخر اینکه عزیزان ! ما زمانی می توانیم تورم را مهار بکنیم ، ما زمانی می توانیم رشد اقتصادی داشته باشیم که به تولید بیندیشیم . من با یک آمار خدمتتان می گویم ، کل آبهای مهار شده استان اردبیل (900) میلیون متر مکعب است که از این (700) میلیون متر مکعب قبل از انقلاب مهار شده است ، یعنی در طول (27) سال عمر انقلاب (200) میلیون متر مکعب آب مهار شده ، همین مساله باعث شده که ما در دشت مغان در پارس آباد مغان مهاجر پذیری داشته باشیم . مردم زندگی راحت داشته باشند .سدی که بعد از (10) سال هنوز به آبگیری به زور رسیده ،ولی شبکه های آبرسانی آن هنوز انجام نشده است ،ما اگر در روستاها هر گونه آبادی ایجاد بکنیم ،راه درست بکنیم ،تلفن بدهیم ،برق بدهیم ، ولی زمینه درآمدی برای آنها ایجاد نکنیم قطعا آنجا اسکان نخواهند یافت .

                              والسلام علیکم و رحمه الله وبرکاته